هشدار؛حمله مغولان به شهرستان چگنی

✍ یاسرنظری چگنی کارشناس ارشد حقوق جزاء و جرم‌شناسی رسم است که هر ساله و با رسیدن به اواسط اسفند ماه عرصه های منابع طبیعی و چراگاه های محلی شهرستان چگنی بعلت کوچ زودهنگام و خارج از موعد اعلام شده توسط مسئولان؛مورد حمله ی همه جانبه قرار می گیرد. عشایر و دامداران کوچ رو بعلت

✍ یاسرنظری چگنی

کارشناس ارشد حقوق جزاء و جرم‌شناسی

رسم است که هر ساله و با رسیدن به اواسط اسفند ماه عرصه های منابع طبیعی و چراگاه های محلی شهرستان چگنی بعلت کوچ زودهنگام و خارج از موعد اعلام شده توسط مسئولان؛مورد حمله ی همه جانبه قرار می گیرد.

عشایر و دامداران کوچ رو بعلت های مختلف از جمله عدم وابستگی عاطفی و تعصبی به منابع طبیعی (چون غریبه هستند و تعلق خاطر ندارند)همچون چنگیزخان مغول بدون هیچگونه رحم و مروتی ویران می کنند و می روند.

دروغ و اضافه گویی نسیت اگر بگوییم که تبعات و خسارات این عشایر کوچ رو در کنار خشکسالی های اخیر در شهرستان چگنی کمتر از خسارات حمله کشور روسیه به اوکراین نیست.

مدعای این گفته؛عکس های یک دهه پیش از مناطقی در چگنی است که در انطباق آنها با وضعیت فعلی به واقعیات پی خواهید برد.

عشایر کوچ بر خلاف قوانین؛ مصوبات و گفته های مسئولین برای انتقال دام های خود از ماشین استفاده نمی کنند و زمان ورود و خروج آنها بر حسب نیاز دام های آنان است و مردم و مسئولان هم با ژستی دلسوزانه به تماشای آنان می نشینند.

زندگی دامداران و بعضآ کشاورزان شهرستان چگنی هر ساله و در آغاز فصل بهار در معرض تأثیرات منفی و مخرب کوچ و اطراق عشایر دیگر استان ها در این منطقه قرار دارد.

رویدادهای تخریب محیط زیست و منابع طبیعی به طوری هولناک و مهم تر از همه با خاک یکسان نمودن چراگاهای دامداران بومی همگی نشان از یک عقوبت اجتماعی بد دارد.

محیط زیست و به طور خاص منابع طبیعی شهرستان چگنی در برابر حمله عشایر کوچ رو که تعدادشان هم بسیار زیاد می باشند بی دفاع هستند؛ویرانی حاصل از اطراق نمودن عشایر کوچ رو؛خودآگاهانه توسط مسئولان ذی ربط اتفاق می افتد.

عبور عشایر کوچ رو از شهرستان چگنی زندگی دامداران بومی و حتی کشاورزانی که در کنار جاده ها زراعت دارند را از مسیر طبیعی خود خارج نموده است.

اینکه هدف از کوچ عشایر در تمام نقاط کشور استفاده از چراگاه و مراتع می باشد شکی نبوده و مورد نقد نگارنده نیست؛اما آنچه که اهالی شهرستان چگنی را سالهاست با نگرانی و مشکلات اساسی روبرو نموده این است که عشایر کوچ رو و حتی دامداران محلی باید قواعد زندگی در طبیعت و ارتباط مستقیم و رعایت ویژگی های چندگانه فرهنگی؛اجتماعی و حتی سیاسی با طبیعت را یاد بگیرند و با احترام و رعایت آنها مانع تخریب و ویرانی آنها شوند.

درختان بلوط منطقه سراب نای کش تا گردنه مله شبانان تنها قسمتی از ویرانی هایی است که طی تمام این سالیان در سایه سومدیریت ها؛بی نظارتی ها و خودخواهی و نگاه های کوتاه و موقت عشایر و دامداران کوچ رو بر منابع چگنی تحمیل شده است.

همانطور که گفته شد؛در هیچ استانی به این دامداران اجازه داده نمی شود که خیلی راحت و هر طوری که دوست دارند به چراگاه ها و عرصه های طبیعی دسترسی داشته باشند.

متاسفانه تنها منطقه ای که در استان لرستان هر ساله با ورود چندین هزار دام بدون هیچگونه نظارت و محدودیتی روبرو می باشد شهرستان چگنی است؛و عملا هیچ منطقه ای در چگنی که برای این دامداران ممنوع الورود باشد وجود ندارد.

هر چند که وظیفه حفظ و صیانت از منابع طبیعی و محیط زیست وظیفه تک تک افراد جامعه است اما از جناب دکتر افشین بازگیر فرماندار محترم شهرستان چگنی تقاضا داریم با توجه به فرا رسیدن ایام و زمان کوچ عشایر؛ادارات منابع طبیعی و امورعشایر شهرستان چگنی را ملزم به تهیه شرایط و زیرساخت های لازم برای جابه‌جایی و نظارت مستمر بر این عشایر عزیز نماید.