از غفلت مسئولان تا پروژه های ۳۴ ، ۱۷ و ۱۳ ساله در شهر بروجرد

غافل از تامین نیاز های کوچک شهروندان، سال‌ها چشم انتظار وعده های مسئولان بودیم؛

در بروجرد، ما ساکنان شهری هستیم که سال‌ها در خواب وعده‌های بزرگ مسئولان، شب‌ها را به صبح رسانده‌ایم. در خیال خود به پرواز می‌اندیشیدیم و شوق سفر هوایی از فرودگاه بروجرد به عتبات عالیات را داشتیم. با خود می‌گفتیم روزی صدای سوت قطار را در شهرمان خواهیم شنید و در آن روز دیگر خیال‌مان راحت خواهد بود. چند باری نیز در خیال خود با قطار بروجرد به مشهد به پابوس امام رضا (ع) رفته‌ایم.مسئولانی که چند سال یا چند ماه بیشتر میهمان میز و صندلی خود نبودند، ما را در خیال فرودگاه و راه‌آهن غرق کردند. آنچنان در این خیال زیبا و فریبنده غرق شدیم که فراموش کردیم روزی آزادراهی ایجاد خواهد شد و بروجرد را دور خواهد زد. فکرش را هم نمی‌کردیم که ۱۷ سال بگذرد و پروژه سد آبسرده همچنان ناتمام بماند. نوزادان شهر فرزانگان صاحب فرزندان خود شدند و خبری از تکمیل پروژه آب و فاضلاب بروجرد نشد.آنقدر دلخوش به احداث فرودگاه و راه‌آهن شدیم که بعد از ۳ دهه، ورزشگاه شهرمان همچنان ناتمام مانده و سد شهید بروجردی نیز ۱۳ سال بلاتکلیف باقی مانده است.