کد خبر : 4486

تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۶ دی ۱۴۰۳ - ۱۱:۳۶

نقش صنعت حمل و نقل جاده ای در رشد وپویایی کشور

گر دوا نیستی درد هم مباش معاونت محترم حمل و نقل سازمان راهداری لرستان تبعیض و بی عدالتی زیبنده نظام اسلامی نیست نقش صنعت حمل و نقل جاده ای و بطور ویژه حمل و نقل کالا در رشد و پویایی اقتصاد کشور انکار ناپذیر بوده و ضرورت همین امر ایجاب میکند که دستگاهها و سازمانهای

گر دوا نیستی درد هم مباش

معاونت محترم حمل و نقل سازمان راهداری لرستان

تبعیض و بی عدالتی زیبنده نظام اسلامی نیست

نقش صنعت حمل و نقل جاده ای و بطور ویژه حمل و نقل کالا در رشد و پویایی اقتصاد کشور انکار ناپذیر بوده و ضرورت همین امر ایجاب میکند که دستگاهها و سازمانهای متولی و ناظر مانند سازمان حمل و نقل و راهداری نسبت به فعالان این عرصه نه تنها توجه ویژه ای داشته باشند بلکه توجها به جایگاه و تاثیری گذاری این قشر در اقتصاد کشور و به تبعیت از منویات مقام معظم رهبری (دامه ظله) دائر بر جهاد تبیین به گونه ای تلاشها و زحمات این قشر را برای آحاد جامعه تبیین کنند که همگان بیش از پیش نسبت به تاثیر گذاری این قشر در زندگی خود به آگاهی و شناختی دقیق تر دست یابند و یا به تاسی از این سخن حضرت امام (ره) که فرمودند « مردم ولی نعمت ما هستند» نسبت به زحمات و مطالبات این قشر توجه نموده و با گشاده رویی، سعه صدر و اهتمام هرچه بیشتر جهت رفع مشکلات آنان تلاش کنند نه اینکه با بی اعتنایی و برخوردهای دوگانه و تبعیض آمیز موجب دلسردی و نارضایتی آنان گردند که متاسفانه معاونت محترم حمل و نقل کالای سازمان راهداری لرستان در مواجهه با این قشر زحمتکش ، عملکرد و رفتارشان حکایت از این دارد که نه به ولی نعمت بودن مردم و نه به امانت بودن حکومت در جامعه اسلام واینکه صندلی که امروز بر آن نشسته اند اریکه قدرت نیست بلکه امانتی گرانبها که غایتش خدمتگزاری و جلب رضایت مردم است اعتقادی دارند.
آیا مدیری که در برخورد با مسئله و مشکل پیش آمده در مجموعه تحت نظارت خویش (شرکتهای حمل ونقل کالا و انجمن رانندگان) که به تعبیری میتوان آنرا یک اختلاف درون خانوادگی نامید از تدبیر، درایت و تعامل محروم و توان مرتفع نمودن آن را نداشته
(اگر نگویم تمایل و اراده ای برای دخالت و حل مسئله ندارد)
و چاره ای جز رجوع به دیگر مراجع و دستگاههای ذی ربط و نظارتی همچون استانداری را باقی نمی گذارد و پای آنها به ماجرا باز میشود در مواجهه با بحرانها میتوان دلخوش. به مدیریت ایشان بود
و شایستگی و اهلیتی برایش متصور بود؟

آیا از برخورد و رفتارهای تبعیض آمیز و دوگانه مدیری که نسبت به مطالبه و اعتراض اکثریتی که مدعی بی عدالتی هستند بی تفاوت است اینگونه به ذهن متبادر نمیشود که منافع یک شخص خاص را بر منافع اکثریت ترجیح میدهد؟
آیا با چنین وصفی می توان شایستگی و اهلیتی برایش متصور بود؟

آیا مدیری که نسبت به بی عدالتی در مجموعه تحت مدیریت و نظارت خویش عالم است با فرض اینکه حتی کمترین نقشی بواسطه حمایت مسقیم و یا ضمنی در شکل گیری و یا تقویت این اقدام هنجارشکنانه نداشته و ندارد اما در راستای عمل به تکلیف شرعی وقانونی خویش جهت مبارزه و رفع این تبعیض و تحقق عدالت که زمینه ساز رضایتمندی در سطح جامعه بوده و به استحکام. پایه های حکومت کمک میکند هیچگونه تلاشی نکرده و سکوت اختیار میکند، میتوان شایستگی و اهلیتی برای ایشان جهت تصدی پست مدیریتی متصور بود؟
آیا برای مدیری که به رغم اینکه در اصولی چند از قانون اساسی جهت ایجاد عدالت اقتصادی به مبارزه با انحصار طلبی تاکید شده نه تنها در این راستا هیچگونه تلاشی نمیکند بلکه خود از شخص انحصار طلب آشکارا حمایت میکند میتوان شایستگی و اهلیتی قائل باشیم؟
در پایان ضمن تشکر از زحمات وافر کلیه عوامل سازمان راهداری و در راس آنها مدیر کل محترم آن سازمان که جهت ارائه خدمات هر چه بهتر به مردم از هیچ کوششی مضایقه نمیکنند امیدواریم که با انتصاب فردی شایسته برای تصدی پست معاونت حمل و نقل کالا که ضمن برخورداری از توانایی مدیریتی ایده آل و درایت لازم همچون مسئولیت پذیری، عدالت، با اولویت و محوریت تحقق منافع واقناع افکار عموم، باشد که شاهد رفع مشکلات، بهبود وضعیت کنونی و رضایتمندی فعالان عرصه حمل و نقل کالا (رانندگان و شرکتهای. حمل و نقل کالا) باشیم.
@andishezagros