کد خبر : 5055

تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۴:۰۷

یاسر نظری چگنی روابط عمومی راه و شهرسازی: از اوباش خیابانی تا اوباش رسانه‌ای! جنس فتنه‌ها را بشناسید! فتنه‌ها وقتی می‌آیند و به سمت جامعه رومی‌آورند، ناشناخته، شبهه‌انگیز و با آمیختگی حق و باطل و اختلاط راست و دروغ خودنمایى مى‌کند؛ و تنها هنگامی که عبور می‌کند و می‌گذرند مثلا جنجال و آشوب و اغتشاشات

یاسر نظری چگنی روابط عمومی راه و شهرسازی:
از اوباش خیابانی تا اوباش رسانه‌ای!

جنس فتنه‌ها را بشناسید!

فتنه‌ها وقتی می‌آیند و به سمت جامعه رومی‌آورند، ناشناخته، شبهه‌انگیز و با آمیختگی حق و باطل و اختلاط راست و دروغ خودنمایى مى‌کند؛ و تنها هنگامی که عبور می‌کند و می‌گذرند مثلا جنجال و آشوب و اغتشاشات مهار می‌شوند، صحنه‌گردانان و فتنه‌گران هزیمت می‌شوند و اخبار و اطلاعات پنهان افشا می‌گردد، حقیقت‌شان آشکار می‌شود. فتنه‌ها مانند گردبادها، گردش‌اند. به شهرى مى‌رسند و از شهرى مى‌گذرند (إِنَّ الْفِتَنَ إِذَا أَقْبَلَتْ شَبَّهَتْ وَ إِذَا أَدْبَرَتْ نَبَّهَتْ، ینْکَرْنَ مُقْبِلَاتٍ وَ یعْرَفْنَ مُدْبِرَاتٍ، یحُمْنَ حَوْمَ الرِّیاحِ یصِبْنَ بَلَداً وَ یخْطِئْنَ بَلَداً (خطبه ۹۳ نهج البلاغه)). وقتی تاریخچه فتنه‌های سیاسی اجتماعی را بازخوانی می‌کنیم، می‌بینیم لقد صدق الله والله امیرالمؤمنین علیه السلام.

به عنوان نمونه:

• در غائله ۱۴ اسفندماه ۱۳۵۹ دانشگاه تهران است. رأس این فتنه، شخص بنی‌صدر بود که به عنوان سخنران مراسم و از پشت سخنگاه، با همکاری و هماهنگی سازمان منافقین اغتشاش را هماهنگ می‌کرد.

• در غائله کوی دانشگاه سال ۱۳۷۸ که جریان تجدیدنظرطلبی که در بدنه حاکمیت نفوذ داشت، در دانشگاه تهران و با چاشنی انفجاری مطبوعات ساختارشکن، فتنه را ایجاد کرد.

• در فتنه پیچیده سال ۱۳۸۸، با هدف براندازی نظام، با شعار محوری «انتخابات بهانه است، اصل نظام نشانه است» در صورت و شکل تکرار کودتاهای مخملی (انقلاب‌های رنگی) کشورهایی نظیر گرجستان، اوکراین و قرقیزستان، با ادعای واهی تقلب در انتخابات، هشت ماه کشور را گرفتار چالش‌های میان و بلندمدت کردند.

• در فتنه آبان سال ۱۳۹۸ و با اعلام قیمت‌های جدید بنزین، حمله به برخی از جایگاه‌های سوخت‌رسانی و مراکز مهم اقتصادی و حتی زیرساختی و امنیتی، چنان گسترده، حرفه‌ای و دقیق انجام شد که معلوم بود یک عملیات شبکه‌ای سازمان یافته از سوی سرویس‌های جاسوسی و امنیتی دشمن در حال وقوع است.

• در فتنه زن، زندگی، آزادی نیز که با محوریت جنگ شناختی علیه ملت ایران به راه افتاد نیز، می‌توان حقیقت فرمایش بالا را به خوبی درک کرد.

پدیده ورود اوباش خیابانی در عرصه‌های سیاسی امنیتی

در بین عوامل فتنه که عمدتا شامل جاسوس‌ها و نفوذی‌های بیگانه، سیاست‌مداران وابسته، سرمایه‌داران فاسد، نخبگان علمی و هنری خودفروخته است، نباید از پدیده «شعبان بی‌مخ‌ها» غافل بود. شعبان جعفری، که در ماجرای کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، سرکرده اوباش شد و دولت قانونی مصدق را سرنگون کرد و پس از کودتا، به دلیل نقش محوری در خیانت به ملت ایران، از شاه لقب تاج‌بخش گرفت.

بنابراین یکی از ابعاد فتنه‌ها، نقش‌آفرینی گروه‌های خشنی است که در عرف امروز جامعه اصطلاحا “اراذل و اوباش” نامیده می‌شوند. این نقش‌آفرینی، در فتنه‌های اخیر بسیار پررنگ‌تر بود و احتمالا در آینده نیز، سهمی بیشتری در فتنه‌ها خواهند داشت. واژه «اوباش» یک واژه عربی و جمع «وَبش» به معنای فرومایگان، ناکسان، افراد پست، بی‌سروپایان، سفلگان، ولگردان، عامیان بی‌تربیت، بی‌باکان و… است. فرهنگ ثقلین (قرآن و روایات) با واژه‌هایی مانند «أَرَاذِل»، «رَعَاع»، و «مُرْجِفُونَ» به گروه‌های پست، شایعه‌ساز، و اوباش اشاره می‌کند که با رفتارهای ضداجتماعی، امنیت و آرامش جامعه را تهدید می‌کنند: «وَ قَالَ علیه السلام فِی صِفَهِ الْغَوْغَاءِ هُمُ الَّذِینَ إِذَا اجْتَمَعُوا غَلَبُوا وَ إِذَا تَفَرَّقُوا لَمْ یُعْرَفُوا…» (حکمت ۱۹۹ نهج البلاغه).

واژه «غوغاء» به کسانى اطلاق مى شود که جزو قشر منحط جامعه و اوباش‌اند. افرادى که از عقل و درایت قابل توجهى برخوردار نیستند و غالباً تحت تأثیر عوامل هیجانی به آسانى تحریک و براى مقاصد سوء به کار گرفته می‌شوند. کسانى که فتنه‌گران و صحنه‌گردانان فاسد و مفسد جامعه، همیشه از آن‌ها بهره مى‌برند. این افراد مصداق همان تعبیر «هَمَجٌ رَعَاعٌ» هستند که در حکمت ۱۴۷ نهج البلاغه آمده است: «وَ هَمَجٌ رَعَاعٌ أَتْبَاعُ کُلِّ نَاعِق، یمِیلُونَ مَعَ کُلِّ رِیح، لَمْ یسْتَضِیئُوا بِنُورِ الْعِلْمِ، وَلَمْ یلْجَئُوا إِلَى رُکْن وَثِیق»- احمقانِ بى‌سروپا و بى‌هدفى که دنبال هر صدایى مى‌روند و با هر بادى حرکت مى‌کنند؛ آنهایى که با نور علم روشن نشده‌اند و به ستون محکمى پناه نبرده‌اند.

نقش اوباش خیابانی در فتنه‌ها

به قول سینماگران، هر آکتوری (بازیگری)، اکت (نقشه و طرح بازی) خودش را دارد که باید در سناریو آن را تعیین کرد. کار اراذل و اوباش، اذیت و آزار، اخاذی، ایجاد مزاحمت، خفت کردن، زورگیری، ایجاد سر و صدا و جنجال، عربده‌کشی، آتش‌زنی، کتک‌کاری، چاقوکشی، خون‌ریختن و در یک کلمه تولید وحشت و اکثریت‌نمایی مخالفان (آستروتورفینگ) است.

البته کار اوباش خیابانی، مقدمه است برای عملیات اصلی فتنه‌ها در فضای مجازی که میدان اصلی جنگ شناختی است؛ تا این‌بار اوباش‌های رسانه‌ای، با میخ‌کوب‌کردن ‌ذهن‌ها، قدرت تشخیص و تحلیل ذهن‌ها را بگیرند؛ و نخبگان و خواص و مردم را مثل آدم‌های وحشت‌زده‌ای نمایند که حتی نمی‌توانند از داشته‌های علمی و تجربی خود استفاده کنند. مانند کسی که گرگ را می‌بیند و می‌داند درنده است اما به‌جای فرار، از شدت ترس و ناامیدی، خشکش می‌زند و می‌ایستد. دشمن برای جلوگیری از ایجاد، احیاء و تقویت آگاهی‌ها، دست به تولید وحشت و جهالت می‌زند.

از این رو ماجرا به خفت‌کردن و زورگیری و کشتن یک دانشجوی مظلوم ختم نمی‌شود؛ مسئله اصلی این است که اراذل و اوباش برای نقشه مهم‌تری اجیر می‌شوند؛ برای زمینه‌سازی توزیع وحشت و نادانی در فضای مجازی، ایجاد اخلال در فرایند جهاد تبیین جبهه انقلاب و در یک کلام تهدید نرم‌افزاری و تمرکز بر اضلاع این تهدید یعنی «ترس»، «یأس» و «اختلاف».

جدی بودن تهدید نرم افزاری دشمن

به همین جهت است که رهبر معظم انقلاب نسبت به این تهدید این چنین هشدار می‌دهند: «مسئله‌ی امروز ما، تهدید سخت‌افزاری دشمن نیست. امروز بحمدالله ایران اسلامی از لحاظ توانایی‌های مقابله‌ با تهدیدهای سخت، در سطحی عالی قرار دارد و مردم از این جهت احساس امنیت می‌کنند. اما یک تهدید مهم دیگری وجود دارد که باید برای آن آماده شد و آن، تهدید نرم‌افزاری است. امروز دشمنان ما به این نتیجه رسیده‌اند که اگر بخواهند بر ملت ایران فائق بیایند و جمهوری اسلامی را از مواضع قدرتمندانه‌ی خودش عقب برانند، باید مردم را دچار مشکلات و تهدیدات نرم‌افزاری کنند. تهدید نرم‌افزاری یعنی دست‌کاری کردن افکار عمومی مردم، یعنی ایجاد اختلاف در محکمات انقلاب اسلامی؛ ایجاد تردید در پایداری در مقابل دشمن.

صاحبان دستگاه‌های تبلیغاتی، صاحبان بیان، صاحبان قلم، اصحاب هنر، اصحاب دانش، آن کسانی که در دستگاه‌های رسمی آموزش و رسانه و هنر و آحاد جوانان ما که با فضای مجازی ارتباط دارند و مانند اینها، مسئولیّت دارند، بایستی تلاششان را متوجه به این کنند و ببینند دشمن بر روی چه نقطه‌ای تکیه می‌کند و انگشت می‌گذارد، از چه راهی می‌خواهد در ذهن مردم و در افکار عمومی مردم نفوذ کند، آن راه را ببندند؛ تولید محتوا کنند؛ صاحبان اندیشه، تولید فکر و اندیشه کنند و با این کار خودشان در مقابل دشمن بِایستند؛ امروز این کار از دفاع سخت‌افزاری مهم‌تر است. در دفاع سخت‌افزاری اگر نقصی ایجاد بشود، با حرکت نرم‌افزاری می‌شود آن نقص را جبران کرد، آن ضعف را برطرف کرد (که بارها این کار انجام گرفته) اما اگر در دفاع نرم‌افزاری مشکل داشته باشیم، مشکل را ابزارهای سخت‌افزاری برطرف نمی‌کنند؛ به این توجه باید کرد»

✍️دکتر احسان مومنی فر امام جمعه شهرستان چگنی
@andishezagros